Katalog LAB28

Słownik pojęć

Pojęcia, które pojawiają się na kartach katalogu, opisane krótko. Wartości na kartach zawsze pochodzą z dokumentów producentów.

Karta charakterystyki (SDS): Dokument o bezpieczeństwie mieszaniny chemicznej, wymagany w UE przez rozporządzenie REACH. Ma 16 sekcji, m.in. identyfikację produktu, zagrożenia, skład i właściwości fizyczne. Z niej katalog bierze klasyfikację, hasło ostrzegawcze i zwroty H.
Karta techniczna (TDS): Dokument producenta o zastosowaniu produktu: sposób użycia, czasy, temperatury, wydajność. Nie ma jednego obowiązkowego wzoru, więc zakres danych różni się między producentami.
CLP: Rozporządzenie UE o klasyfikacji, oznakowaniu i pakowaniu substancji i mieszanin. Określa klasy zagrożeń, hasła ostrzegawcze, zwroty H i piktogramy.
Hasło ostrzegawcze: Słowo z etykiety i karty charakterystyki: „Niebezpieczeństwo” przy poważniejszych zagrożeniach albo „Uwaga” przy mniej poważnych. Brak hasła oznacza zwykle, że mieszanina nie jest sklasyfikowana jako niebezpieczna.
Zwroty H: Standardowe zdania o zagrożeniu, np. H319 „Działa drażniąco na oczy”. Kod zaczyna się od H i ma trzy cyfry.
Piktogram GHS: Czerwony romb z symbolem na etykiecie, np. GHS05 (korozja) albo GHS07 (wykrzyknik). W katalogu podajemy kod, gdy karta charakterystyki podaje go tekstem.
pH: Odczyn roztworu w skali od 0 do 14: 7 to odczyn obojętny, niżej kwaśny, wyżej zasadowy. W katalogu pH pochodzi z sekcji 9 karty charakterystyki albo z dokumentu producenta, często dla koncentratu.
Rozcieńczenie: Proporcja produktu do wody podana przez producenta, np. 1:100 oznacza 1 część produktu na 100 części wody.
Czas odparowania: Czas od nałożenia powłoki do zebrania nadmiaru, podawany przez producenta (w instrukcjach często jako flash time).
Pełne utwardzenie: Czas, po którym według producenta powłoka osiąga docelowe właściwości. Zwykle dłuższy niż czas do pierwszego kontaktu z wodą.
Deklarowana trwałość: Okres działania podany przez producenta. To deklaracja producenta, a nie wynik testu katalogu.
Powłoka ceramiczna: Produkt tworzący na powierzchni twardą, trwałą warstwę, najczęściej na bazie związków krzemu. Producenci podają ją zwykle w miesiącach albo latach.
Sealant i quick detailer: Produkty o krótszym działaniu niż powłoka ceramiczna: sealant zostawia warstwę ochronną, quick detailer odświeża i dodaje połysku między myciami.
AIO: All-in-one: produkt, który jednocześnie lekko poleruje lub czyści lakier i zostawia warstwę ochronną.
Dekontaminacja: Usuwanie zanieczyszczeń, których nie zmywa szampon: drobin metalu (deironizer), smoły, kleju, osadów wodnych, a mechanicznie glinką.
Ścieralność (cut): Agresywność pasty lub pada w skali producenta. Skale różnych producentów nie są ze sobą porównywalne.
Maszyna rotacyjna i DA: Polerka rotacyjna obraca pad wokół osi; mimośrodowa (DA) dodaje ruch oscylacyjny. Producent pada lub pasty podaje, do której się nadaje.
GSM: Gramatura mikrofibry w gramach na metr kwadratowy. Wyższa wartość oznacza zwykle grubszy, bardziej chłonny materiał.
PPF: Folia ochronna na lakier (paint protection film). Część produktów producent opisuje jako bezpieczne albo przeznaczone dla folii.